به گزارش سراج24: آقای مطهری الان در مجلس همان کاری را می کند که ما در مجلس ششم انجام می دادیم و به براندازی متهم شدیم! این قسمتی از اظهارات سید محمدرضا خاتمی، نایب رییس مجلس ششم و از فعالان فتنه ۱۳۸۸ از رفتارشناسی سیاسی علی مطهری، نماینده ادوار مجلس در عصرکنونی است.
از سوی دیگر، مصطفی تاج زاده در سال ۱۳۷۹ در پاسخ به یادداشت «جفا به استاد مطهری» به علی مطهری هشدار میدهد که شورای نظارت بر نشر آثار شهید مطهری را وارد میدان سیاسی نکند زیرا « آنها که اخیرا جنابعالی را به ورود در چنین عرصهای تحریض میکنند و حتی روزنامه خود را برای نقد و در حقیقت نفی«اصلاحات» و شعارهای رییس جمهور محترم در اختیار شما قرار داده اند، از آنجا که میکوشند تا به زعم خویش به نام دفاع از «مطهری» بر ادامه دهنده راستین راه او یعنی«خاتمی» بتازند»۲ .
این دو اظهارنظر رفتار متناقض سیاسی علی مطهری را روایت میکند و آنچه که برای بسیاری از ناظران سیاسی نسبت به رفتارشناسی سیاسی علی مطهری تعجب برانگیز است، «موج سینوسی» تغییرات فکری و جناحی ایشان در بازههای زمانی مختلف است؛ به نحوی که «ارزشهای» سیاسی و «شخصیتهای» محبوب وی بدون معیاری مشخصی در حال تغییر و تحول است؛ روزگاری انتخاب محمود احمدی نژاد را از «الطاف خفیه الهی» بداند و سپس بعد از سال ها مخالفت با حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی و خانواده اش، او را «مصلح واقعی و منتقدان دلسوز جامعه»۳ بخواند .
در این نوشتار درصدد هستیم به ارزیابی رفتارشناسی سیاسی علی مطهری در سپهر سیاسی کشور در دهه هفتاد و هشتاد شمسی و همچنین موضع گیری ایشان نسبت به شخصیت های سیاسی کشور مانند حجت الاسلام هاشمی و خاتمی بپردازیم.
* از نفوذ فرزند هاشمی در وزارت نفت تا کم تحملی او در برابر انتقادات
علی مطهری در گفتوگویی در سال ۱۳۷۹ به ارزیابی شرایط دوران اصلاحات پرداخته است وی در بخشی از گفت و گو با انتقاد از وضعیت ریاست جمهوری حجت الاسلام هاشمی بیان داشت "ورود و دخالت اقوام رئیس جمهور در تمام شئون سیاسی و اقتصادی واقعا درست نبود اینکه اینها بیایند در اکثر مراکز حساس اقتصادی مسلط شوند،این چه دلیل موجهی دارد؟ مثلا در وزارت نفت آنجایی که باید معاملات مهم انجام شود حتما باید از نزدیکان ایشان باشد...."
وی در ادامه در پاسخ به سوالی در رابطه با این که برخی این گونه توجیه می کنند که آقای هاشمی در امور حساس و مهم به خصوص در اموری که یک طرف آن خارجی ها هستند، نمی توانست به غیر از نزدیکان خود اطمینان کند؛ اظهار داشت " تا یک حدی این استدلال قابل قبول است. مثلا اینکه پسرشان رئیس دفترشان باشد، ولی حالا حتما باید «کیش» هم دست اینها باشد، وزارت نفت هم زیر نفوذ اینها باشد، فلان کارخانه خودروسازی هم مال اینها باشد و انحصار صادرات فلان محصول در اختیارشان باشد، اینها هم توجیه امنیتی دارد؟ اینها را که دیگر نمی شود براساس مصالح ملی توجیه کرد. خب وقتی یک خانواده ای اینقدر دستشان در امور اقتصادی و قدرت سیاسی باز باشد، کم کم جسارت پیدا می کنند و متعرض امور مقدس هم می شوند. مثلا دختر ایشان به چه مجوزی باید آزاد باشد که احکام اسلام را به راحتی زیر سوال ببرد. خب این خانم در آن روزنامه ای که داشت خیلی راحت نوشت چرا باید دیه مرد دو برابر زن باشد، یا چرا حکم ارث چنین و چنان است. اصلا باب حمله به مقدسات از آن موقع باز شد و اینها فسادهایی بود که از آن وقت جان گرفت و در جامعه گسترش پیدا کرد "۴ .
منبع:رجا
